Obudowa berlińska

Obudowa berlińska stanowi tymczasowe zabezpieczenie wykopu. Swoją nazwę zawdzięcza zastosowaniu takiej konstrukcji podczas budowy metra w Berlinie na początku XX wieku.
Wykop pod fundamenty to pierwszy etap prac ziemnych na budowie. W trakcie wykonywania wykopu istnieje ryzyko osuwania się ziemi. Niesie to za sobą niebezpieczeństwo dewastacji terenu wokół wykopu, zagrożenie dla pracowników budowy oraz maszyn.
Aby temu zapobiec, stosuje się zabezpieczenia. Jednym z nich jest obudowa berlińska, nazywana też ścianką berlińską.

Konstrukcja obudowy berlińskiej
Obudowę berlińską konstruuje się ze stelażu i wypełnienia. Stelaż stanowią pionowe słupy, osadzone w gruncie. Ich rozmiar i rozstaw dostosowuje się do warunków gruntowych oraz głębokości wykopu. Najczęściej pale wbijane są w grunt za pomocą wibracji. Bywają także osadzane w wywierconych otworach lub wbijane przy użyciu młota hydraulicznego lub spalinowego. Przy głębokich wykopach stelaż może wymagać kotwienia w gruncie lub użycia stalowych podpór.

Wypełnienie, czyli opinkę wykonuje się z drewna, betonu lub stali. Jego rolą jest przenoszenie parcia gruntu na stelaż. Kolejne elementy wypełnienia zakładane są etapami, w miarę pogłębiania wykopu. Opinki stalowe i betonowe montuje się „od góry” natomiast belki drewniane instalowane są „od dołu” w miarę postępu robót ziemnych.

Rodzaje obudowy berlińskiej
Ze względu na czas ich zastosowania, ścianki berlińskie dzieli się na:

  • tymczasowe
  • tracone.


Tymczasowe ściany demontuje się stopniowo w miarę zasypywania wykopu, na końcu usuwając pale.

Ściany tracone pozostają w gruncie po zakończeniu prac ziemnych. Takie rozwiązanie wynika często z braku miejsca na demontaż opinki czy trudności wyciągnięcia kotwionych słupów.

Zastosowanie obudowy berlińskiej
Taki sposób zabezpieczenia wykopu może być zastosowany wszędzie tam, gdzie w bliskim sąsiedztwie nie znajdują się obiekty wrażliwe na osiadanie oraz nie występuje wysoki poziom wód gruntowych. Nie ma możliwości wykorzystania obudowy berlińskiej przy budowach hydrotechnicznych.

Ścianka berlińska w dopuszczalnych warunkach z powodzeniem zabezpieczy wykop o głębokości od 3 do 10 m.

Ścianki berlińskie znajdują zastosowanie np.:

  • przy wykonaniu fundamentów,
  • budowie tuneli,
  • realizacji prac drogowych w miejskich warunkach, gdzie inne metody mogłyby być nieefektywne lub zbyt drogie.


Zalety obudowy berlińskiej
Jeśli warunki na budowie pozwalają na zastosowanie ścianki berlińskiej, to rozwiązanie jest bezpieczne, skuteczne i tanie. Łatwy i szybki montaż nie zajmie doświadczonej ekipie wiele czasu.
Ponadto taką konstrukcję można bez trudu dostosować do planu budowy.